3 Temmuz 2011 Pazar

3 Temmuz 2000

Sıcak bir temmuzdu hatırlıyorum.İstanbul'da evimizdeydik.Annem mutfaktaydı,salonda televizyon açıktı,televizyonun başında sekiz yaşında ben.
Bana nedense güven veren,içimi ısıtan gülümseyişiyle o ,ekranda beliriverdi bir anda.Durdum,dinledim...koltukta ağladığımı hatırlıyorum,küçücük ben.
Babama veriyorum haberi,çok üzülüyor.Çok gençti,yazık oldu,diyor.Gözlerim doluyor yine.
Kalabalık hatırlıyorum,bir sürü insan;üzgün,şaşkın...Amcam kaybolmamız için arkamızdan geliyor.Taşınan fotoğrafları görüyorum,fotoğrafta yine sıcak gülümseyişiyle o.
Yıllar geçiyor,büyüyorum,değişiyorum...
Değişim iyidir,gereklidir.Bazen.
Ama değişmeyen bazı şeyler var ki; iyi ki!diyor insan.
İyi ki onunla gülerek büyüdüm, iyi ki o hala seviliyor!
Zamanında yazılıp çizilenlere göre onunla büyüyen nesil
edepsiz olurmuş,izletmemeliymiş aileler çocuklarına onu.(ahlaklı kafası!)
((Bu arada bilmeyenler için,
 EDEPSİZLİK: Küfür diye tabir edilen kelimeleri içinde barındıran cümleler kuran
insanların yaymış olduğu bir akımdır.
Edepsizliğe neler dahildir?Kimler edepsizdir?
Edepsizliğe, devleti soymak,insanları soymak,soyanlara yardım ve yataklık etmek gibi gayet masum şeyler dahil değildir.Edepsizlik,küfür etmektir.Küfür edenler edepsizdir.Çocuklarınızı uzak tutun!))
Onu izleyerek edepsiz olmadım,onu izleyerek farkında oldum!
İleride çocuklarım da onu izleyerek büyüyecek,hepsi birer edepsiz olacak.
Ama en azından kimlere "eşşooleşşek" denir bilerek büyüyecekler!!
Mekanı cennet olsun!